تالار گفتگوی تخصصی

تاریخچه ی نام تجاری:
نام تجاری رشته ای از بازاریابی است که در قرن نوزدهم با ورود محصولات بسته بندی شده به وجود آمد. کلمه ی نام تجاری(برند)ریشه در کلمه ی اسکاندیناوی برندر دارد.در واقع در آن زمان نام تجاری وسیله ای برای تشخیص صاحبان اصلی حیوانات به حساب می آمد و صاحبان حیوانات با سوزاندن تن آن ها به شکل یک علامت ویژه،آن ها را علامت گذاری می کردند.این نشانه ها ،اولین شکل های دیداری نام تجاری را تشکیل می دهند.


توصیف نام تجاری:
نام تجاری سالهاست که به عنوان مفهومی برای شناسایی و تمیز دادن محصول یک تولیدکننده از تولیدکننده ی دیگر به حساب می آید. کارلف ولاونگسون،نام تجاری را علامت یک شرکت یا محصول به همراه نشانه های خارجی همراه آن می دانند.در لغت نامه بازاریابی بیان شده که نام تجاری عبارت است از نامی منحصر به فرد برای یک محصول ،همراه با شخصیت و هویتی که توسط تولیدکننده به محصول داده می شود.
اکثر اندیشمندان به نام تجاری به عنوان مفهومی می نگرند که در بازار،آگاهی،خوشنامی و برجستگی ایجاد کند.در اصل این تعریف بر ویژگی های دیداری(به عنوان منشا تمایز)تاکید دارد.
همچنین کوین لین کلر،نام تجاری را آمیخته ای از نشانه های روانی و ذهنی در مصرف کننده جهت افزایش ارزش تصور شده از محصول یا خدمت می داند و این نشانه ها بایستی منحصر به فرد،برجسته و مطلوب باشد.در حقیقت،نام تجاری برای شرکت ها دارایی است که توسط آن می توانند به عنوان ارزشی متفاوت در ذهن مشتریان نفوذ کنند.
کاپفر،نام تجاری را به گونه ای کلی تعریف کرده است.به گفته ی وی،نام تجاری عبارت است از نامی که خریداران را تحت تاثیر قرار دهد.در واقع آنچه یک نام را به نام تجاری تبدیل می کند،برجستگی،تمایز،اعتماد و...مرتبط به نشانه ها است.بنابراین نام تجاری یک سیستم زنده است که از سه قطب اصلی(محصول و خدمت،نام و مفهوم)تشکیل شده است.
یکی از بهترین تعاریف برند در سال 1995،توسط گرندزرلزی ارائه شد:
وی معتقد است برند نمادی پیچیده است که دامنه ی متنوعی از ایده ها و ویژگی ها را در بر می گیرد.برند نه تنها با استفاده از آهنگ خود(معنی و مفهوم لغوی) بلکه مهم تر از آن با استفاده از هر عاملی که در طول زمان به نحوی با آن درآمیخته و در جامعه به صورت هویت اجتماعی و شناخته شده نمود یافته ،با مشتری سخن می گوید.
به طور کلی می توان دو رویکرد اصلی را زیر بنای تمام مباحث ایجاد نام تجاری دانست که عبارتند از:
رویکرد افزوده به محصول که نام تجاری را به عنوان چیزی اضافه شده به محصول می داند.در اصل،نام تجاری در این جا وسیله ای برای تشخیص و شناسایی محصول است.این رویکرد ،نام تجاری را عاملی در ارائه ی محصول جدید می داند.
رویکرد کل گرا که تمرکز آن بر مفهوم نام تجاری است.در اینجا،نام تجاری به عنوان یک کل در نظر گرفته می شود که در آن،به نیازها و خواسته های بازار هدف توجه می گردد.
در این دیدگاه،کلیه ی عناصر آمیخته بازاریابی توسط نام تجاری با یکدیگر یکپارچه شده و تک تک اجزاء به گونه ای مدیریت می شوند تا بتوانند در راستای احیای نام تجاری عمل کنند.
با این اوصاف،نام تجاری برای شرکت ها دارایی جهت متمایز ساختن خود از دیگر رقبا محسوب می گردد و می توان بر این باور بود که تجسم و تصویر قوی از سازمان،اثربخش ترین شیوه ی تمایز است.
کوتاه آنکه،امروزه،با توجه به حجم انبوه تولیدات و رقابت تولیدکنندگان در محصولات مشترک،انتخاب مشتریان بر اساس عوامل مختلفی صورت می گیرد که از جمله ی آن ها می توان به شاخص های انتخاب برند اشاره کرد.بنابراین، با توجه به گسترش مبادلات در سطح بین الملل و رقابت شدید بین برندهای مختلف،مطالعه و شناسایی و اولویت بندی شاخص های تاثیرگذار بر رفتار مصرف کننده در انتخاب نام تجاری ،امری ضروری به نظر می رسد.

اعتماد و رضایت شما افتخار ماست.